معنى «بَثَرَ» في معجم الغني (2 معانٍ)
١.
| (ف: ثلا. لازم). يَبْثُرُ، (مص. بَثْرٌ، بُثُورٌ). "بَثَرَ وَجْهُهُ أو جِلْدُهُ": بَرَزَ بِه دُمَّلٌ.
| (ف: ثلا. لازم). يَبْثُرُ، (مص. بَثْرٌ، بُثُورٌ). "بَثَرَ وَجْهُهُ أو جِلْدُهُ": بَرَزَ بِه دُمَّلٌ.
٢.
| (مص. بَثَرَ). "بِوَجْهِهِ بَثْرٌ": جِراحٌ، بُروزُ دُمَّلٍ.
| (مص. بَثَرَ). "بِوَجْهِهِ بَثْرٌ": جِراحٌ، بُروزُ دُمَّلٍ.
معنى «بَثَرَ» في معاجم أخرى
بَثْرًا جِلْدُهُ: ظهَرَ فيه بَثْرٌ أي خُراج صِغار.؛- فلانًا: حَسَدَه.